مطالعه فازی و ساختاری پوسته اکسیدی در کامپوزیت های WC-FeAl بعد از قرارگیری در معرض دماهای بالا
کد مقاله : 1237-IRANCOMP-FULL (R1)
نویسندگان:
هادی کریمی1، مرتضی هادی2، نگین کاظمی اسفه *3
1کارشناسی ارشد مهندسی مواد دانشگاه صنعتی مالک اشتر
2استادیار و عضو هیئت علمی مهندسی مواد
3دانشجوی کارشناسی مهندسی مواد دانشگاه فنی و مهندسی گلپایگان
چکیده مقاله:
در این تحقیق ساختار و سینتیک پوسته اکسیدی در کامپوزیت WC-FeAl تولید شده به 3 روش پرس سرد+سینترینگ (CP)، پرس ایزواستایتک سرد+سینترینگ (CIP) و سینترینگ پلاسمای جرقهای (SPS) بررسی شد. همچنین خواص اکسیداسیون نمونهها در دماهای 600، 700 و  800 مورد ارزیابی قرار گرفت و جزئیات پوسته اکسیدی توسط پراش پرتو ایکس و میکروسکوپ الکترون روبشی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد، اندازه دانههای فاز کاربید تنگستن در کامپوزیتهای تولیدی برای نمونههای CP، CIP و SPS به ترتیب برابر با 906، 823 و 470 نانومتر بوده است که نشان از رشد محدود دانهها در حین فرآیند تولید برای نمونهی SPS به دلیل زمان و دمای سینترینگ کمتر نسبت به نمونههای دیگر است. فازهای شناسایی شده توسط الگوی پراش پرتو ایکس از پوسته اکسیدی تشکیل شده بر روی نمونهها، حضور مقادیر مختلفی از فازهای WO3، FeWO4 و Al2Fe2O6 را نشان میدهد که شدت این فازها با افزایش دما تغییر میکند. میزان افزایش جرم حاصل شده برای نمونه SPS در تمام دماها پایینتر بوده که بیانگر بالاتر بودن مقاومت به اکسیداسیون برای این نمونه است. لذا با توجه به یکسان بودن ترکیب شیمیایی نمونهها، تنها عامل تاثیرگذار در بالاتر بودن مقاومت به اکسیداسیون، میزان تاثیر روش تولید بر تخلخل باقیمانده در نمونه است.
کلیدواژه ها:
کامپوزیت WC-FeAl, اندازه دانه ,تخلخل, اکسیداسیون
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است